counter on tumblr
 

2 - (Bijna) alles lukt

05-07-2021

Na een goede maar vooral broodnodige nacht slapen in een bed in plaats van een vliegtuigstoel, zitten we vanochtend om zeven uur aan het ontbijt. Iedereen heeft de nacht goed kunnen doorslapen en jet-lag is er niet bij, dus we gaan vol goede moed op pad om eerst wat drinken te scoren voor de dag.

Uit eerdere bezoeken aan Ushuaia weet ik dat men hier flink bezuinigd heeft op bewegwijzering naar het park en we rijden dan ook in eerste instantie verkeerd. Een toevallig voorbijrijdende politieagent geeft uitleg over hoe er te komen, maar hij ziet dat zijn uitleg in het Spaans zo gecompliceerd is dat wij het echt niet snappen en hij besluit dus maar ons voor te rijden richting de goede weg naar het park. Geen overbodige luxe, want we hebben wat achterafweggetjes van Ushuaia gezien vanochtend….

Eenmaal bij het park aangekomen bleek de toegang weer duurder te zijn geworden. Van de 30 pesos die ik bij mijn eerste bezoek betaalde in 2005 is de prijs inmiddels bijna verviervoudigd naar 115 pesos. Per persoon wel te verstaan.

Het Parque Nacional Tierra del Fuego is een must voor iedere vogelaar die Ushuaia bezoekt. Niet alleen heeft het prachtige landschappen, ook zijn er veel vogelsoorten en de lokale vos (Culpeo) te vinden. Hoofddoel voor vandaag is de Magellanic Woodpecker, een grote specht die alleen in het zuiden van Zuid Amerika voorkomt. Daarnaast hebben we nog verschillende andere soorten die we graag willen zien zoals Austral Parakeet, Patagonian Tyrant, Fire-eyed Diucon, Flightless Steamerduck en White-throated Treerunner.

We beginnen de dag bij één van de campings die het park rijk is waar we meteen Great Grebe en Zwarthalszwanen op het water zien zitten, gevolgd door Thorn-tailed Rayadito en de prachtige White-throated Treerunner. Maar, geen specht…

Ook de volgende stops leveren hetzelfde beeld op: alle doelsoorten zien we, behalve die specht. Zelfs de toch vrij lastig te vinden Patagonian Tyrant, verschillende Austral Parakeets, wat Flightless én Flying Steamerducks en zelfs Wenkbrauwalbatros komen voorbij, maar geen specht.

Na ons suf gefotografeerd te hebben aan de verschillende Culpeo’s (de lokale variant van onze vos, wat kleiner, steviger en met een dikkere jas dan onze vos) wagen we nog een laatste poging voor de specht.

Hoe lang en hard we ook zoeken, een specht vinden we vandaag niet. Toch is niemand ontevreden of ongelukkig, want we hebben zoveel meer gezien dan op voorhand bedacht hadden dat het onmogelijk is om te treuren om het missen van een soort.

Zelfs als dat die specht is.

Vanuit Ushuaia in Argentinië,

Pieter van der Luit

Geplaatst op: 28 maart 2013


Reacties

add
Er zijn nog geen reacties op deze blog...