counter on tumblr
 

14 - Inaccessible

03-08-2021

Hadden we gisteren nog een geweldige dag, vandaag worden we weer met onze neus op de feiten gedrukt. Op zee zijn de weergoden de baas. Na onze landing op Tristan hadden we goede hoop dat Nightingale Island ook zou lukken. Eerdere weerberichten voor vandaag waren redelijk gunstig, maar iedereen die vandaag vroeg buiten is, merkt direct dat er een stevige bries staat en ook de deining is verontrustend. Toch kijken we hoopvol naar het zodiac-dek. We weten inmiddels dat activiteit aldaar goed nieuws kan betekenen. Er wordt inderdaad een zodiac te water gelaten en de plaatselijke gidsen staan in de gangway klaar voor een eerste verkenning. Er staat echter zoveel deining dat ze regelmatig tot hun middel in het water staan. Dat ziende weten we eigenlijk al genoeg, Nightingale gaat aan onze neuzen voorbij. Iets later wordt inderdaad ook omgeroepen dat het te onveilig is om te landen.

Het alternatief is een ship's cruise, dat wil zeggen dat de Plancius zo dicht mogelijk langs de kust helemaal om het eiland heen vaart. Dat levert ook prachtige beelden op en biedt een kleine kans om drie felbegeerde vogelsoorten aan onze lijst toe te voegen.

Nightingale Bunting, Nightingale Grosbeak en Nightingale Thrush. De Nightingale Thrush is een ondersoort van de Tristan Thrush, maar soortenjagers nemen ondersoorten even serieus als ‘echte’ soorten, want er bestaat altijd een kans dat ondersoorten worden opgewaardeerd naar ‘echte’ soorten.

Gewapend met telescopen stellen we ons dus op op het bovendek en scannen onafgebroken de kust. De bunting wordt door een enkeling kort gezien, de grosbeak zit het liefst in bomen op de top van het eiland en die missen we dus helemaal. Het lukt wel om de thrush redelijk in beeld te krijgen. Dat verlicht de pijn van het niet kunnen landen enigszins.

Na Nightingale wenden we de steven richting Inaccessible Island, zoals de naam doet vermoeden is de kans op een landing daar uiterst gering. Slechts tijdens tien procent van de Atlantic Odyssey’s kan men aan land en voor het laatst in 2011. De naam van het eiland wordt al snel duidelijk als we het op zien doemen, steile rotswanden die recht uit zee omhoog rijzen en enorme golven slaan stuk op het enige iets minder steile gedeelte. Inaccessible remains Inaccessible, zoveel is zeker!

Vanaf het bovendek zoeken we ook hier weer naarstig naar een felbegeerd vogeltje, de Inaccessible Island Rail. Het kleinste niet-vliegende vogeltje ter wereld. We weten echter allemaal dat we zo goed als kansloos zijn. Vanaf een stampend schip, door de telescoop zoeken naar een ralletje op een paar honderd meter afstand is onbegonnen werk. Het enige dat we nu nog kunnen doen is genieten van het ongenaakbaar ogende eiland. Als we helemaal om het eiland heen zijn gevaren laten we deze archipel achter ons en zetten koers richting st. Helena.

De vogels werken vandaag misschien niet helemaal mee, maar dat geldt gelukkig niet voor ander zeeleven. Gedurende de dag zien we twee Hamerhaaien, een groep Gewone Dolfijnen en vlak voor het donker wordt een fantastische Blauwe Vinvis,

Als we daarna bij het diner ook nog worden getrakteerd op superverse Tristan-kreeft kunnen we terug kijken op een succesvolle dag!

Vanaf de Plancius, op weg naar St. Helena

Ies Goedbloed

Geplaatst op: 17 april 2018


Reacties

add
Er zijn nog geen reacties op deze blog...