counter on tumblr
 

Vandaag hebben we een drukke dag voor de boeg. Na een vroeg ontbijt gaan we de zodiacs in voor een landing in St. Andrews Bay. Vanwege flinke deining is het vandaag lastig om de zodiacs in te gaan, maar uiteindelijk weet iedereen veilig de kust te bereiken. In St. Andrews Bay zit de grootste kolonie King Penguins van South Georgia, 150.000 paar! Gisteren was al indrukwekkend, maar vandaag wordt dat nog overtroffen. Zo ver het oog reikt alleen maar pinguïns!

Op het strand van St. Andrews Bay zien we ook voor het eerst Southern Elephant Seals. De mannetjes kunnen 4000 kilo zwaar worden, daarbij vergeleken zijn de vrouwtjes met 400-900 kilo maar klein. Met hun grote ogen zien ze er lief uit, maar schijn bedriegt. Vooral de mannetjes kunnen elkaar tijdens gevechten om de heerschappij in een kolonie levensgevaarlijk verwonden.

Wij als bezoekers mogen ook niet te dichtbij komen, want ook naar mensen willen ze nog wel eens uitvallen.

Terug op het schip ontdekt iemand de eerste Macaroni Penguin. Hij staat tussen de King Penguins op een rotspunt en kijkt een beetje verdwaasd om zich heen. Vermoedelijk onder de indruk, want de King Penguins zijn twee keer zo groot.

Als het anker gelicht is varen we in een uur of drie naar Grytviken. Grytviken ligt in een luwe baai en was tot 1964 een uitvalsbasis van walvisjagers.

Ondanks het rustige water wordt het ons ook nu weer lastig gemaakt om van boord te gaan. De reden is dit keer een heel andere. Er komt een official van South Georgia aan boord die bij iedereen minutieus laarzen, ritsen en klittenband controleert. Dit om te voorkomen dat uitheemse zaden op South Georgia terecht komen. Volkomen logisch, want exotische planten en dieren hebben op South Georgia in het verleden al veel schade aangericht.

Na de controle worden we allemaal vlakbij het kleine begraafplaatsje van Grytviken aan land gezet. Die plek is bewust gekozen, want de bekende avonturier Sir Ernest Shackleton ligt hier begraven. Het is traditie dat bezoekers bij zijn graf een glas whiskey drinken en de laatste druppels op het graf van Shackleton gieten. Een traditie naar mijn hart!

Overal in Grytviken zijn nog de resten te zien van de massamoord op walvissen die hier decennia lang heeft plaatsgevonden. Lopende banden, een paar oude walvisvaarders en enorme ketels voor de levertraan. Gelukkig zijn inmiddels Antarctic Fur Seals en Elephant Seals heer en meester in de straten van Grytviken. Als je niet uitkijkt struikel je er over.

Speciaal voor ons zijn kerk, postkantoor en museum nog een dag open. Na het vertrek van de Plancius gaan die dicht tot het volgende zomerseizoen. In het postkantoor stuurt iedereen natuurlijk een kaart naar haar huis, in de hoop dat de kaart eerder thuis arriveert dan de reiziger. Normaal gesproken zou dat moeten lukken, maar in zo’n uithoek als Grytviken is dat nog maar de vraag.

Het museum van Grytviken geeft een mooi inkijkje in het zware leven van de walvisjagers, maar ook natuur en het bizarre ‘oorlogje’ in 1982 komen aan bod. In 1982 werd South Georgia, of eigenlijk alleen Grytviken 22 dagen bezet door het Argentijnse leger, maar zonder al te veel wapengekletter namen de Engelse het gezag na drie weken weer over.

De dag wordt afgesloten met een frisse, maar gezellige BBQ op het achterdek.

Vanaf South Georgia,

Ies Goedbloed

Geplaatst op: 8 april 2018


Reacties

add
Er zijn nog geen reacties op deze blog...