counter on tumblr
 

Na een rusteloze nacht waarin de Ortelius zich moedig door een zware storm met windkracht 9 à 10 Beaufort worstelde begeven we ons als waggelende pinguïns richting ontbijt. Door Bill in een cartoon “de Ortelius walk” gedoopt.

In de loop van de ochtend verklapt Jack, die vorig jaar door Pieter, de eigenaar van Inezia Tours, al is meegenomen op deze reis en van hem alle ins en outs van het gebied te horen heeft gekregen, ons alle mooie plekjes in Longyearbyen waar we vogels kunnen spotten. Daarna de “ijsberen veiligheidsles” waarin maar al te goed blijkt dat we ook een verantwoordelijkheid naar elkaar hebben. Ondertussen is het schip in rustiger vaarwater gekomen en begeven we ons naar het dek waar Spitsbergen langzaam maar zeker uit zee oprijst. Voor onze ogen ontvouwt zich een langgerekt, besneeuwd berglandschap waar de zon speels de toppen doet oplichten. Ook het vogels spotten is weer volop in gang: Grote Jager – rechts, Dikbekzeekoet – links voor. Als een dirigent van een symfonie orkest leidt een luide stem alle kijkers in de juiste richting.

We zetten koers noordwaarts richting Poolepynten waar meestal de walrussen te vinden zijn maar helaas; deze keer besloten ze, waarschijnlijk vanwege de harde noordenwind, ergens anders te bivakkeren. Dan maar terug naar Isfjorden in de hoop dat we in de buurt van Daudmannsodden nog een zeezoogdier te zien krijgen. Ondertussen heeft Pim met het arendsoog als eerste de rendieren gespot. Kleine stipjes op de morene van de gletsjer.

Het is onze laatste avond op de Ortelius, we sluiten af met een afscheidsborrel.

Voor mij hebben de “geen flauw idee wat het is” vogels tijdens deze reis hun namen gekregen en ben ik veel te weten gekomen over hun gedrag. Ook zijn mijn ogen meer geoefend; denk er om, als je twee verticale zwarte stokjes op het ijs ziet dan zit er een Ivoormeeuw aan vast.

Vanaf de Ortelius, 19.00 uur, 78°10′ 007” Noorden, 13°16′ 391” Oosten

Bieke De Mol

Geplaatst op: 5 juni 2015


Reacties

add
Er zijn nog geen reacties op deze blog...