Plancius Dag 10 “Naar Spitsbergen”

We worden wakker gemaakt door de gebruikelijke goedemorgen boodschap van Jan. Sommige mensen geven al aan zijn stem te zullen missen en nemen dit op om thuis als wekker te gebruiken! 😊 We varen in Oostelijke richting naar Spitsbergen en voor het eerst sinds dagen is de oceaan weer wat woeliger en de “zeebenen” van sommige deelnemers worden weer even getest. In de middag zou de wind en de golfslag wat in kracht afnemen en dan komt de vertrouwde kalme oceaan weer terug.

De ochtend start relatief rustig met de gebruikelijke vogelsoorten die ons vergezellen. We zien de Dikbekzeekoeten, Kleine Alkjes en Papegaaiduikers langs de boot. Ook zien we een enkele keer een Kleine en Grote Jager voorbij komen. Om 10:00h begint zoals gebruikelijk de eerste presentatie van de dag en of de zeezoogdieren dit weten niet veel later “ding-dong”, er is een grote blow voor het schip gezien.

Het is een Gewone Vinvis, het op één na grootste zoogdier op aarde. Na deze vriendelijke reus gezien te hebben varen we verder richting Spitsbergen. De expeditie staff is gewend aan deze “(on)gewenste verrassingen” en vervolgen de presentatie zonder problemen.

Tegen het eind van de middag komen we aan bij de bekende “drop off” voor de kust van Spitsbergen. Zo’n 20 kilometer voor Spitsbergen ligt er een richel waar de oceaan van 2,5 kilometer diepte steil omhoog gaat naar zo’n 200 - 300 meter. Deze grote verschillen onderwater leveren vaak een goede voedingsbodem op voor walvissen en dolfijnen die hier veel voor de kust voorkomen.

We zien de eerste Witsnuitdolfijnen van deze trip voor de boeg van de Plancius. Ook krijgen we mooie waarnemingen van de twee Bultruggen, een Noordse Vinvis en de Blauwe Vinvis, het grootste dier op aarde!! Iedereen staat buiten aan dek en geniet van dit indrukwekkende dier dat zich goed laat zien.

Na het diner varen we nog de monding van een fjord in tegenover het Prins Karls Forland eiland. Het is een beetje mistig met een straffe wind vanuit het Noorden, maar een warme muts en paar handschoenen bieden uitkomst. We zien de eerste Spitsbergen Rendieren op afstand en even later worden er vanaf het bovendek Beluga’s gezien. We kunnen ze mooi zien en deze witte walvissen houden van het leven in het fjord en zwemmen op klassieke wijze vlak langs de kust.

Morgenochtend staat de landing bij Poolepynten op het programma een plek die meestal goed is voor de Walrussen. Het is inmiddels middernacht, maar de zon staat nog steeds relatief hoog en onze biologische klok geeft nog geen signalen van vermoeidheid. Het is nog lang gezellig aan dek voordat we gaan slapen en dromen van de Beluga’s.

Tot morgen!!