Plancius Dag 11 “Gipsvika”

We worden wakker met een blauwe lucht, zonneschijn en een stevige wind. Voor vandaag staat een landing bij Poolepynten op het programma, een zandige landtong die bekend staat om de Walrussen die hier regelmatig rusten. Helaas houden Walrussen er niet van om op land te liggen wanneer er veel wind staat en bij aankomst blijft de kust leeg. Ook de wind blijkt inmiddels zo sterk dat een landing niet verantwoord is. Jan weet deze (onplezierige) boodschap weer goed uit te leggen en geeft aan met een alternatief plan te komen.

Terwijl wij tijdens het ontbijt genieten van het uitzicht op de besneeuwde bergtoppen, werkt het expeditieteam aan een alternatief plan. Na vele dagen op zee kijken de meesten ernaar uit om weer even vaste grond onder de voeten te hebben. Besloten wordt om verder Isfjorden in te varen richting Gipsvika. Onderweg worden we verwelkomt door een aantal Beluga’s en enkele Dwergvinvissen die zich goed laten zien. Iedereen staat lekker aan het dek om foto’s te maken.

Gipsvika betekent letterlijk "gipsbaai", genoemd naar de gipslagen die zichtbaar zijn in de omliggende bergen.

In de vroege middag arriveren we in Gipsvika na een prachtige tocht door Isfjorden. Wanneer het gebied veilig wordt verklaard, vertrekken de zodiacs richting de kust. Eenmaal aan land verdelen we ons in verschillende wandelgroepen. De sportieve wandelaars trekken het dal in, terwijl anderen kiezen voor een rustigere route langs de kustlijn.

Tijdens de wandeling leren we meer over het landschap dat door gletsjers is gevormd, de invloed van permafrost en de geschiedenis van deze bijzondere plek. We steken kleine stroompjes over en zien sporen van rendieren, poolvossen en zelfs oude pootafdrukken van een ijsbeer die hier enkele weken geleden moet hebben gelopen.

Ook aan vogelsoorten geen gebrek. We zien onder andere Kleine Jagers, Paarse Strandlopers, Sneeuwgorzen, Brandganzen, Kleine Rietganzen en een Spitsbergen Sneeuwhoen. Langs de kust zwemmen enkele Koningseiders en regelmatig wordt er gestopt om de kleine arctische bloemen van dichtbij te bekijken.

Boven op een heuvel nemen we gezamenlijk zes minuten stilte in acht. Geen gesprekken, geen geluiden van motoren of verkeer, alleen de arctische natuur om ons heen. Een bijzonder moment dat door velen wordt gewaardeerd.

Na een prachtige middag in Gipsvika keren we voor de laatste keer met de zodiacs terug naar de Plancius. Aan boord maken we ons klaar voor het afscheidsdiner. De keuken- en hotelcrew heeft zichtbaar haar best gedaan om van deze laatste avond iets bijzonders te maken.

Vanavond genieten we nog even van de laatste uren aan boord, onder de arctische middernachtzon.

Tot morgen!