Plancius Dag 2 “We steken de Noordzee over”

Iedereen heeft de eerste nacht overleefd en voor sommigen is een eerste nacht op zee altijd even wennen. Ons lichaam moet zich even afstemmen op de rustige deining van de Noordzee. We varen vandaag een wat meer westelijke route en zullen daardoor de Doggerbank missen en varen er net langs. De Doggersbank is naast de Klaverbank en de Bruine Bank één van de ophogingen en dus ondieptes in het Nederlandse deel van de Noordzee. De Klaverbank is bijzonder, omdat het een grindbank is, een overblijfsel van een oude rivierbedding.

De Doggersbank is veruit de bekendste, natuurlijk onder andere vanwege de geschiedenis. In vroeger tijden bevond zich hier Doggersland en na de laatste ijstijd door de zeespiegelstijging een of meerdere eilanden. Door verdergaande zeespiegelstijging tijdens het Vroeg Holoceen verdwenen ook deze eilanden ook onder water. Tegenwoordig worden hier grote aantallen botten van landzeezoogdieren door vissers aangetroffen. De van oorsprong verspreid liggende fossiele botten zijn door golfwerking van de Noordzee op de Doggersbank geconcentreerd. Jan onze expeditieleider kan op zijn gebruikelijke enthousiaste wijze de mensen boeien met zijn presentatie.

De Noordzee is niet het hoogtepunt van deze reis, maar we hopen toch altijd een leuke zeezoogdier tegen te komen. Het mag een Bruinvis, Tuimelaar of Dwergvinvis zijn, maar helaas op een enkele waarneming van een Bruinvis na is het nog rustig voor de zeezoogdieren. Net als voor ons denken wij dat zij hun krachten sparen voor de rest van deze reis. (“save the best for last”).

We zien best wel wat aantallen Jan van Genten, Noordse Stormvogels, Alken, Zeekoeten en af en toe een Papegaaiduiker. Prachtig natuurlijk, maar wellicht hadden we iets grotere aantallen verwacht. Heeft de vogelgriep hier invloed op? Komt dit door de iets meer westelijke route? Het kan natuurlijk ook gewoon toeval zijn. Wel worden we getrakteerd op een paar mooie Noordse Pijlstormvogels en enkele Grijze Zeehonden die nieuwsgierig hun kop boven water steken als we langsvaren.

De sfeer aan boord is heel prettig en iedereen vult zijn/haar tijd in om gesprekken met medereizigers aan te gaan, lekker een boek lezen of naar één van de presentaties van de expeditie staff te gaan.

Het is een relatief rustige eerste dag met weinig deining wat ons allen helpt om “goede zeebenen” te ontwikkelen.  De maaltijden zijn zoals altijd weer fantastisch verzorgd en voor de 2^e avond op rij hebben we een jarige aan boord! Is dit doorgestoken kaart? De statistici gaan rekenen hoe groot de kans is dat morgen weer iemand jarig zal zijn aan boord van de Plancius!! Rekent u met ons mee??

Tot morgen!!