Plancius Dag 9 “De spanning stijgt”

We worden wakker en het eerste wat ik zie vanuit mijn ronde raampje in de hut is het zee-ijs. Toch wel een beetje een onwerkelijk gevoel! Zeker als je bedenkt dat jullie in Nederland morgen met 30 graden in de zon zitten. Stiekem heb ik de hele reis naar dit moment toegeleefd, en ik denk vele passagiers met mij.

We maken ons rustig klaar voor het ontbijt en na wat scrambled eggs, fruit en yoghurt kleed ik mij dik aan om naar buiten toe te gaan. De temperatuur is flink gedaald en dat voelen we allemaal. Maar dat maakt het juist ook speciaal. Overal waar ik om mij heen kijk zweven gigantische stukken zee-ijs door het water. Af en toe hoor je een flinke dreun als het schip een stuk door midden vaart 😉 Een uitzicht wat als zon-aanbidder compleet nieuw voor mij is, maar wat kan ik er ongelooflijk van genieten hier!

Het is een bijzonder idee om te bedenken dat we ieder moment een IJsbeer kunnen gaan zien. En dat niet alleen, ook staat de Groenlandse Walvis nog op de lijst. We noemen de IJsbeer op kantoor (dankzij Desirée) een pakje boter, en daar gaan we dan ook goed naar op zoek in het ijs. De telescopen scannen vanaf het bovenste dek ieder stukje van het ijs in de hoop een gele stip te zien.

Ik probeer daar met mijn eigen ogen ook een bijdrage aan te doen, onder het mom alle beetjes helpen. We zien wel een aantal Zadelrobben en een eenzame Klapmuts ligt lekker te zonnen op een ijsschots. De adrenaline gaat al snel omhoog als er een Ivoormeeuw langs vliegt. Dit is niet alleen een prachtige soort voor de vogelaars aan boord, maar ook een indicator dat IJsbeer nabij kan zijn.

De tijd vliegt en rond einde middag hebben we nog geen “ding-dong” gehoord als het gaat om de IJsbeer. Maar wel een andere leuke: op het bovenste dek staat de crew van het schip klaar met warme chocomelk & slagroom! Voor de liefhebbers mag daar zelfs nog een scheutje rum in. Een gezellig moment waarin veel passagiers proosten op deze bijzondere reis en het prachtige uitzicht.

En ook het diner is speciaal. Waar we normaal dineren in de “dining room”, hebben we nu een Arctic dinner. Het dek beneden staat vol met heerlijk eten en picnictafels, waardoor we tussen het ijs kunnen genieten van een lekkere avondmaaltijd! Wat een belevenis. De muziek staat wat zachter dan de vorige jaren, want we zijn nog steeds op zoek naar wildlife en die willen we niet afschrikken. Ik bedoel van de muziek hè, niet van Eric zijn dansmoves! 😉

Na het diner is het tijd om op te warmen want zelfs voor onze expeditieleider Jan was het z’n koudste diner in tijden vertelde hij. Nog steeds hopen we op het verlossende moment waarop iemand iets ziet in het ijs, maar vooralsnog blijft dat uit.

We blijven kijken maar dan is het toch echt tijd om te gaan slapen, al is het soms nog wat verwarrend sinds het buiten niet donker wordt. We hebben al een waanzinnige reis met waarnemingen achter de rug, dus dankbaar gaan we naar bed, met stiekem de hoop dat we ergens deze reis nog kans maken op het pakje boter!

Tot morgen!