Noord-Spitsbergen op de Hondius: Zomerzonnewende

De reis start in Longyearbyen, het administratieve centrum op het grootste eiland van de Spitsbergen archipel. Geniet voor het aan boord gaan van een wandeling door dit voormalige mijnstadje. Een bezoek aan het het houten kerkje en het indrukwekkende poolmuseum zijn zeker de moeite waard.

Misschien onverwacht in het poolgebied, maar in de omgeving van Longyearbyen zijn meer dan 100 plantensoorten te vinden, waaronder veel planten met mooie bloemen. In de vroege avond zal het schip vertrekken en de grote Isfjord invaren. In deze 75 kilometer lange fjord zien we mogelijk al onze eerste walvissen.

Deze reis brengt je naar het pakijs en langs de afgelegen kusten van het ruige noorden van Spitsbergen. Plaatsen die we kunnen bezoeken zijn onder andere:

Raudfjord
Aan de noordkust van Spitsbergen kun je genieten van deze uitgestrekte fjord vol gletsjers - en misschien worden er wel ringelrobben en baardrobben gezien. De kliffen en kustlijn herbergen ook bloeiende zeevogelkolonies, rijke vegetatie en de mogelijkheid van ijsberen. We proberen te landen bij Alicehamna of Buchananhalvøya.

Monaco-gletsjer
Afhankelijk van het weer en het zee-ijs kunnen we de Liefdefjorden invaren, aan land gaan bij Texas Bar en de 5 kilometer lange zijde van de Monaco-gletsjer in zicht krijgen. Het water voor deze steile gletsjer is een favoriete voedselplek voor duizenden drieteenmeeuwen en de basis van het ijs is een populair jachtgebied voor ijsberen. Als de ijsomstandigheden ons verhinderen om hier vroeg in het seizoen te zeilen, kunnen we langs de westkust van Spitsbergen zeilen.

Hoogtepunten van Hinlopen
Het is onze bedoeling om Hinlopen Strait in te varen, waar baardrobben, ringelrobben en ijsberen leven. Bij de ingang is het zelfs mogelijk om blauwe vinvissen te zien. Nadat je in de Zodiacs tussen de ijsschotsen van Lomfjord hebt gevaren, kun je de vogelkliffen van Alkefjellet bekijken, waar duizenden dikbekzeekoeten leven. Aan de oostkant van Hinlopen Strait kunnen we mogelijk aan land gaan op Nordaustlandet. Hier kunnen we rendieren, kleine rietganzen en walrussen zien. We kunnen een alternatieve route nemen als het ijs de toegang tot Hinlopen verhindert.

De zeven eilanden
Het noordelijkste punt van de reis kan ten noorden van Nordaustlandet zijn, bij Chermsideøya of Phippsøya, op de Zeven Eilanden. Hier kunnen we 80° noorderbreedte bereiken, slechts 870 km van de geografische noordpool. In dit gebied leven ijsberen, dus het schip kan enkele uren tussen het pakijs blijven liggen voordat we weer naar het westen varen.

Zeilen over het continentaal plat
Terwijl we onze route naar het westen vervolgen, kijken we uit naar ijsberen en zeldzame Groenlandse walvissen. Ongeveer 40 zeemijl ten westen van Spitsbergen varen we over de rand van het continentaal plat. Hier foerageren 's zomers vinvissen in de upwellingzones (waar koud, voedselrijk water van onder het zeeoppervlak omhoog komt) die langs de Spitsbergenbanken lopen. Bij de monding van Kongsfjorden is een goede kans om dwergvinvissen te zien.

Forlandsundet, St. Johns Fjord of Alkhornet
Walrussen rusten regelmatig uit in Forlandsundet bij Sarstangen of Poolepynten. Als alternatief kunnen we naar St. Johns Fjord varen of zuidwaarts naar de monding van Isfjorden en aan land gaan bij Alkhornet. Zeevogels broeden op deze kliffen, poolvossen zoeken beneden naar gevallen eieren en kuikens en rendieren grazen van de schaarse vegetatie.

Aan elk avontuur, hoe groots ook, komt uiteindelijk een einde. Je gaat van boord in Longyearbyen en neemt geweldige herinneringen mee naar huis.